Arkitekturak mugak gainditzen ditu eta kultura garaikideko hainbat esparrutan agertzen da. Zinemak, arte bisual nagusi gisa, funtsezko tresna narratibo bihurtu du arkitektura eta hirien birsortzea. Horregatik, Euskadiko Arkitektura Institutuak, Gaztela eta Leongo Film Comission-en laguntzarekin, topaketa hau proposatzen eta antolatzen du zazpigarren arteak bizi garen espazioak nola eraikitzen, eraldatzen eta berrinterpretatzen dituen aztertzeko. 

Zinemak duen magiaren zati bat lokalizazioen ilusioa da. Kokalekuek ekoizpen baten behar estetikoei eta ekonomikoei erantzuten diete. Dekoratuekin filmatzen jarraitzen den arren, pantaila berdearen teknologiak estudioko plato landuen beharra murriztu du neurri handi batean: garai edo leku jakin bat birsortzeko dekoratu daitezkeen kanpoalde iraunkorrak. Hain ezaguna ez den baina finkatuta dagoen trikimailu bat hirien bikozketa da, eta lekurik aproposena irisgarria ez denean edo filmatzeko garestiegia denean egiten da.

1 Azterlan kasua. Gaztela eta Leon Erdi Aroko Londres bezala Orson Wellesen filmetan

Kristine Guzmán, Gaztela eta Leon Film Commission

Azterlan kasua. Espainia mendebalde urrun gisa Sergio Leoneren arabera

Sergio García, Sad Hill Kultur Elkartea

3 Azterlan kasua.  Errusia Sorian aurkitzen Doctor Zhivagorentzat

Víctor Matellano, zinema-zuzendaria

4 Azterlan kasua. Euskal Herriaren paisai ezberdin eta anitzak filmaketerako.

Gorka Askasibar, lokalizazio arduraduna

Azterketuko diren kasu zinematografiko hauen bidez, eraikitako espazioei buruzko hausnarketa zabaldu nahi du Euskadiko Arkitektura Institutuak, babesleku eta funtzio gisa ez ezik, arkitektura herritarren eguneroko esperientziarekin bat egiten duen narrazio-eraldaketarako agertoki, sinbolo eta tresna ere badela erakusteko.

Parte hartzaileak:

Kristine Guzmán

 

 (Manila), eta Zaharberritze Arkitektonikoko masterra du Madrilgo Unibertsitate Politeknikoan. MUSACeko koordinatzaile nagusia izan zen 19 urtez, eta erakunde horretan garatu zuen ‘Arte y Arquitectura’ seriea, erakusketez, argitalpenez eta artista eta arkitektoei buruzko podcast batez osatutako proiektua. Komisario gisa, arteari, arkitekturari, iraunkortasunari eta inklusioari buruzko erakusketa eta artikulu ugari egin ditu. Epaimahai gisa parte hartu du Espainiako eta Filipinetako arte eta kultura sarietan, baita kuratoriorako egoitza programetan ere. Gaur egun, Gaztela eta Leongo Film Commissioneko arduraduna da, eta arte garaikideko komisario independente gisa dihardu.

Kristine Guzmanek Her (Spike Jonze, 2013) filma aurkeztuko du, eta protagonistak Los Angelesen duen bulegoko agertokia aztertuko du, produkzio-diseinuaren ikuspegitik eta pertsonaiaren sorkuntzak nola eragiten duen kontuan hartuta. Gaur egungo artelan eta arkitektura garaikideko proiektuen erreferentziak ere planteatuko ditu.

Victor Matellano

 

Víctor Matellano (Madril) zinema eta antzerki zuzendaria, gidoilaria eta fantasiazko eta beldurrezko generoan espezializatutako zinema-idazlea da. Espainiako Arte eta Zientzia Zinematografikoen Akademiako eta Idazle Zinematografikoen Zirkuluko (CEC) kidea.

Goya sarietarako hautatutako film laburrak zuzendu ditu, hala nola “Tío Jess” (2012) eta “La cañada de los ingleses” (2014), azken hau Cannesko Zinemaldian ere aukeratua. Bere filmografiaren barruan daude “Wax” (2014), “Vampyres” (2015), “Stop Over in Hell/Parada en el infierno” (2016), “Regresa El Cepa” (2019), “Vampus Horror Tales” (2020) eta “Mi adorado Monster” dokumentala (2021).

Aldi berean, antzerki-ikuskizunak zuzendu ditu eta publizitatean eta telebistan lan egin du. Zinema-idazle gisa, zinemari buruzko hogeita lau liburu idatzi ditu, horien artean “Spanish Horror”, “El Hollywood español”, “Spanish Exploitation. Sexua, odola eta balak “eta” Yvonne Blake zinemako figurinistak diseinatua “.  

Sergio García Hernández 

 

Sad Hill Kultur Elkartearen sortzaileetako bat, izen bereko hilerriari balioa ematearen arduraduna, “El bueno, el feo y el malo” filmaketaren kokaleku esanguratsuena (Sergio Leone, 1966). Talde honek filmaren 50. urteurreneko ekitaldiak antolatu zituen.

Gorka Askasibar

 

Gorka Askasibar ( Lazkao, 1973) Donostian biz izan da txikitatik. 2000. urtetik darama zinemagintza ekoizpen produkzioetan lanean Euskal Herrian eta bereziki Gipuzkoa aldean. Publizitate iragarki lanetan jo zituen bere ibilbidearen lehen 15 urteetan. Lan hau pelikulen ekoizpenekin konbinatzen zuen eta urtero pelikula bana egiten zuen. Garai haietan lokalizazio departamenturik ez zegoen, baina Askasibarrek betidanetik aritu izan da lokalizazioetan murgilduta, beste produkzio lanekin batera. Urteak aurrera joan diren einean, lokalizazioak ondo zaintzeko lana haunditzen joan izan da eta horrek aurdura haundigoa hartu du zinemagintzan. Azkeneko 10 urte hauetan guztiz murgilduta egon da lokalikazio lanetan. Besteak beste, hauek izan dira beren azken urtetako lan batzuk:  

– 2024, Un fantasma en la batalla (Agustin Díaz Yanes)

– 2022_23, El Internado Las Cumbres (Amazon Prime)

– 2019, Rifkin’s Festival (Woody Allen)

– 2018, Patria (HBO)

– 2017, La Zona (Movistar)

– 2016, Heidi (Bhavna Talwar)

– 2015, Zipi y Zape y La Isla del Capitán (Oskar Santos)